BEETHOVEN Symphonies 1, 5. Budapest Festival Orchestra/Ivan Fischer.

BEETHOVEN Symphonies 1, 5. Budapest Festival Orchestra/Ivan Fischer.

Η πρώτη μου επαφή με την τριάδα Channel Classics/BFO/Ivan Fischer ήταν με τη μουσική σύνθεση που κυριολεκτικά λατρεύω, τη 2η συμφωνία του Mahler.

Ένα έργο εξαιρετικά δύσκολο να αποδοθεί σωστά και ακόμα πιο δύσκολο να ηχογραφηθεί ρεαλιστικά. Κι όμως, μετά από δεκαετίες ψαξίματος του απόλυτου συνδυασμού εκτέλεσης/ηχογράφησης, ο δίσκος της Channel Classics πήρε τη θέση του επάξια στην κορυφή όλων των εκτελέσεων του έργου. Από τότε, κάθε δίσκος αυτής της “Αγίας Τριάδας” αποτελεί υπόδειγμα εγγραφής κι εκτέλεσης, ενώ το παίξιμο της Ορχήστρας του Φεστιβάλ της Βουδαπέστης, παραμένει παράδειγμα προς μίμηση.

Η ίδια εκπληκτική συνταγή ακολουθείται κι εδώ, με την ορχήστρα να αγκαλιάζει τα μοναδικά ηχοχρώματα, τις εξάρσεις, το τεμπεραμέντο του Beethoven με απόλυτη πιστότητα προς την παρτιτούρα, με παίξιμο τέλειο σε άρθρωση και ηχόχρωμα, αλλά συνάμα γεμάτο ζεστασιά και συναίσθημα. Στην 1η συμφωνία, ο Fischer σκιαγραφεί μοναδικά όλη τη χαρά και το φως που πηγάζουν από την πρώτη συμφωνική απόπειρα του συνθέτη, ωστόσο ο δίσκος αυτός είναι must για την 5η συμφωνία. Παρότι ο Fischer ξεφεύγει από την πεπατημένη σε ορισμένα σημεία, συγκρινόμενος με εκτελέσεις αναφοράς, όπως του Kleiber, για παράδειγμα, διευρύνει τις παύσεις μεταξύ των αρχικών συγχορδιών στην έναρξη του έργου, ενώ αναδεικνύει το θέμα για κόρνα στο τρίτο μέρος λιγότερο επιθετικά από τον Kleiber, το τελικό αποτέλεσμα, τόσο ηχητικά, όσο και μουσικολογικά, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως κάτι μεγαλειώδες. Μια εκτέλεση της 5ης συμφωνίας, εξίσου μεγαλειώδης και συνταρακτική, όσο του Klemperer, του Karajan και του Bernstein, χωρίς όμως να διαθέτει τη μοναδική έμπνευση του Furtwangler ή του Toscanini.

IVAN FISCHER

Ούτως ή άλλως κάθε μαέστρος έχει τις ιδιαιτερότητες και τον χαρακτήρα του, ωστόσο ο Fischer δεν αφήνει τις δικές του μουσικές απόψεις να παραμορφώσουν τις συμφωνίες του Beethoven. Εάν στην υπέροχη εκτέλεση προσθέσουμε και τον audiophile ήχο αναφοράς της Channel Classics, καταλήγουμε σε έναν δίσκο κορυφαίο απ’ όλες τις απόψεις.

Βαθμολογία

Εκτέλεση: 4,5

Ποιότητα ήχου: 5,0+

Η δισκογραφία δημοσιεύτηκε στο τρίτο τεύχος του YELLOWBOX από τον Δημήτρη Ελευθερίου._YB

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.