Σαν σήμερα…29 Ιουνίου 1942, κάνει πρεμιέρα η συμφωνία αρ.7 (“Του Λένινγκραντ”)του Ντμίτρι Σοστακόβιτς.

Σαν σήμερα…29 Ιουνίου 1942, κάνει πρεμιέρα η συμφωνία αρ.7 (“Του Λένινγκραντ”)του Ντμίτρι Σοστακόβιτς.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 1906, γεννήθηκε ο μεγάλος σοβιετικός συνθέτης Ντμίτρι Σοστακόβιτς. Από τους σπουδαιότερους συνθέτες του 20ου αιώνα ο Ντ. Σοστακόβιτς, εκτός από ηγετική φυσιογνωμία στο χώρο της μουσικής, υπήρξε από τους πρωτεργάτες του σοσιαλισμού. Μέσα στο σπουδαίο έργο του ξεχωριστή θέση κατέχει η περίφημη Συμφωνία Νο 7, επονομαζόμενη και “του Λένινγκραντ”.

Η πολιορκία της ηρωικής πόλης του Λένινγκραντ κράτησε 872 μέρες,  16.647 κάτοικοι του Λένινγκραντ σκοτώθηκαν, 38.702 τραυματίστηκαν, 641.803 πέθαναν από την πείνα μέσα στην πολιορκημένη πόλη, που δέχτηκε 107.000 βόμβες και 159.000 βαριά βλήματα. Η πόλη του Λένιν άντεξε, ενώ η πολιορκία έληξε στις 27 Γενάρη 1944, με επιχειρήσεις του Κόκκινου Στρατού που απώθησαν έως και 100 χιλιόμετρα τα γερμανικά στρατεύματα από τις θέσεις τους.

Η 7η Συμφωνία του Σοστακόβιτς γράφτηκε στο μεγαλύτερό της μέρος μερικούς μήνες πριν και κατά τη διάρκεια της πολιορκίας με τον συνθέτη να παίρνει ενεργά μέρος στην υπεράσπιση της πόλης.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου οι ναζί καυχιούνταν με θράσος ότι με την προέλασή τους, στις 9 Αυγούστου 1942 θα κυρίευαν το Λένινγκραντ. Οι Σοβιετικοί ως “απάντηση” σε αυτό, προγραμμάτισαν την ίδια ημέρα (9/8/42) συναυλία στο Λένινγκραντ.

Ο μεγάλος Σοβιετικός συνθέτης Ντμίτρι Σοστακόβιτς κάποιους μήνες πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης, συνέθεσε την 7η Συμφωνία του, γνωστή και ως Συμφωνία του Λένινγκραντ. Όπως είπε και ο ίδιος, δούλευε νυχθημερόν για τη σύνθεσή της για να αποδώσει μουσικά το “σήμερα”, την μάχη που έδινε ο σοβιετικός λαός για να υπερασπιστεί την πατρίδα του, μια πατρίδα που ήταν κύριος αυτός. Την δημιουργία του έργου του συνόδευαν οι ήχοι από τις οβίδες που έπεφταν και οι βολές των αντιαεροπορικών.

Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς είχε επανειλημμένα ζητήσει να πολεμήσει στο μέτωπο για να υπερασπιστεί τη Σοβιετική Ένωση, αλλά ο Στάλιν του το είχε αρνηθεί διότι οι μουσικές του ικανότητες θα βοηθούσαν πολύ περισσότερο στην εμψύχωση του λαού, από όσο ο ίδιος στη μάχη.

Ο συνθέτης, με την στολή του πυροσβέστη στο Λένινγκραντ

Το Μάρτιο του 1942 ξεκινά η ανασυγκρότηση της ορχήστρας της ραδιοφωνίας του Λένινγκραντ. Για τη συμμετοχή σε αυτή, οι μουσικοί στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού παίρνουν άδεια και φεύγουν από το μέτωπο. Στις 29 Ιουνίου, φτάνει η παρτιτούρα της 7ης Συμφωνίας με ένα αεροσκάφος ανεφοδιασμού και οι εξουθενωμένοι από την πολιορκία μουσικοί ξεκινάνε τις πρόβες για τη συναυλία της 9ης Αυγούστου.

Την ημέρα της συναυλίας η αίθουσα της φιλαρμονικής είναι ασφυκτικά γεμάτη από κόσμο. Κατά τη διάρκειά της ο ήχος των κανονιών σταματάει. Το πυροβολικό του Κόκκινου Στρατού είχε βομβαρδίσει τις θέσεις των ναζί για να υπερασπιστεί τη συναυλία και τον κόσμο της αίθουσας.

Παράλληλα με τη συναυλία, στους εξωτερικούς χώρους είχαν τοποθετηθεί μεγάφωνα προς το μέτωπο που την αναμετέδιδαν για να εμψυχώνεται ο Κόκκινος Στράτος και να πέφτει το ηθικό των ναζί.

Ο ίδιος ο συνθέτης περιγράφει για το πώς έγραψε τη Συμφωνία:

«Πριν από μια ώρα τελείωσα το δεύτερο μέρος του νέου μου συμφωνικού έργου. Αν όλα πάνε καλά και καταφέρω να γράψω το τρίτο και το τέταρτο μέρος, θα έχω κάνει την Έβδομη Συμφωνία μου. Γιατί σας τα λέω αυτά; Σας τα λέω για να μπορέσουν να μάθουν οι κάτοικοι του Λένινγκραντ που με ακούν τώρα ότι η ζωή στην πόλη μας εξακολουθεί να συνεχίζεται. Ο καθένας από μας εκτελεί το στρατιωτικό του καθήκον. Οι εργαζόμενοι στον τομέα του Πολιτισμού εκπληρώνουν το καθήκον τους με τιμή και ανιδιοτέλεια, όπως και όλοι οι Λενινγκραντινοί (…)

Δούλευα γοργά και εντατικά. Ήθελα να συνθέσω ένα έργο για το σήμερα, για τη ζωή μας και τον ηρωικό λαό μας που μαχόταν και νικούσε τον εχθρό. Ενόσω δούλευα τη συμφωνία, σκεφτόμουν τη μεγαλοσύνη και τον ηρωισμό της χώρας μας, τα μεγάλα ιδανικά της ανθρωπότητας, τις πιο εξαίρετες ανθρώπινες ιδιότητες, σκεφτόμουν το όμορφο τοπίο της χώρας μας, τον ανθρωπισμό και την ομορφιά. Στο όνομα όλων αυτών που δίνουμε αυτόν τον σκληρό πόλεμο…».

 

Στο ημερολόγιο ενός Γερμανού στρατιώτη, που βρέθηκε κατά την οπισθοχώρηση των Γερμανών, ήταν γραμμένο: «Όταν άκουσα τη μετάδοση της συναυλίας κατάλαβα ότι το Λένινγκραντ δεν θα έπεφτε ποτέ στα χέρια μας»._YB

Πηγή : el.wikipedia.org

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.